Vicdanın Sessiz Coğrafyası

2 min read

Just now

Bazı korkular yersizdir yurtsuzdur

Hedefi hep bellidir, var oluşu ise saltanat rejimi

Zaman mekân tanımaz

Bulduğu her insanlık çatlağından akar sessizce

Tüm insanlık için ortaktır bazı acılar ama temel korkulara alıştırılır vicdanlar

Böyle normalleşir insanlıktan uzaklaşmak

Press enter or click to view image in full size

Korkunun kurbanı, ölümün kıyısında insani bir yan arar yıkıntısının arasında

Çığlıkları tarih öncesinden tanıdık bir haykırış ile yükselir

Dünya gelişir, değişir ama aynı acılar tekrar tekrar yaşatılır

Şimdilerde gelişen makinelerin sesi, azalan vicdanların köleleşmiş sözde özgür bedenlerinden üstündür

Kimi daha çok insandır kimisi daha az

Çünkü vicdanın standartları, insanlık çizgisinden uzakta öncelikler girdabında kaybolmakta

Get Zilan Bayram’s stories in your inbox

Join Medium for free to get updates from this writer.

Yüreğinin derinliğinde ince bir sızı gibi

Sarar yüreğinin dört bir köşesini tüm kayboluşların korkusu

Atamazsın, kurtulamazsın

Ama farkında olarak korkunun yerini umuda bırakması için koşarsın

Sende kalan son insanlığın herkese yeteceği yanılgısı ile

Sistemlerin yarattığı kör yüreklere ulaşmak için koşarsın

Yeni bir insanlık yaratmak uğruna susamazsın

Ölüm çocuk badenler üzerinde dolaşırken, özgürlüğüne tutsak olmuş herkes adına kızarır yüzün

Çünkü ne istediğin yere gidebilmektir özgürlük ne de parmaklıklardan uzak bir yaşam

Özgürlük, herkes için insanca yaşamak uğruna yanlışı haykırabilmektir kimi zaman

Bazen bir şiir ile anlatırsın insanlıktan uzaklaşmanın kederini

Bazen bir türküde yankı bulur dilsiz yaraların sessiz sitemleri

Bazense bir bakıştır, bir fark ediştir aynı acıların sessiz ortaklığında yeşermiş hayatların umudu